adým ufuk ..Oyuna yufu diye kaydedecekken klavyenin azizliðine uðrayýp Yuful diye kaydettim.bu lakabý da 98 yýlýnda ülkeye gelen bi gurbetçi akrabamýzýn adýmý söylemeyi becerememesinden ortaya çýkmýþtýr..Seksüel bi anlamý yoktur...yirmi altý yaþýmý bitirdim.. yirmi yedime girdim. bu yirmi altý yaþýmý ilk yaþayýþýmdý.. yirmi altý yaþýmý daha önce hiç yaþamadýðým için yirmi altý yaþýmý, yirmi altý yaþýma yakýþýr þekilde mi yaþadým, yoksa otuz üç yaþým gibi mi yaþadým bilemiyorum... fakat, ama, ancak kesin olan bir þey var ki o da takvim ve parmak hesabýna göre yirmi altý yaþýmý yaþadým.
Ýstanbul Bahçelievlerde oturuyorum.Ranzalý manzalý evim var ...Kafa hariç 65 kiloyum ; topuksuz ayakkabýyla 1.94 boyundayým.Ticaret ile uðraþýyorum... Okan üniversitesinde uluslararasý ticaret bitirdim ... Okulun ismiyle ve özel olmasýyla dalga geçenler olmasýn diye burslu kazandýðýmý söyleyip surat yapýyorum.sonrasýnda Rusyada puþkinde okudum ( ha onu paralý okudum bak ) Rusyadan geldiðimde yaklaþýk bir yýl arkadaþlarýmýn rus kýzlarýyla msn konuþmalarýný çevirdim ... Þöyle bir handikap vardý ki arkadaþlarýma bundan bahsedemedim ben rusyada ingilizce eðitim aldým .
çaðýndan sýnýrlý sorumlu,serumlu,sorunlu bir insan olarak memleket ve dünya meselelerini acayip ipledim. ýrgalandým da duruldum.. koþtum ardýmdan yoruldum..akil balið olmuþ her ülke yirmi altý yaþýndaki insaný gibi “memleketi kurtarma planlarý yaptým.” günde beþ öðün aç karnýna “ne olacak memleketin hali” dedim.. þubat ayý’nýn öbür aylara nazaran daha az çekmesi sonucu þubat ayýnda memleketi fazla düþünemedim, özür dilerim.
hayat, dünya, geçmiþ, gelecek, petek dokulu kanatlý orkid ve kýta sahanlýðý üzerine ciddi ciddi kafa yordum.. berber veya taksi þoförü olmadýðým için akýl ve fikirleri mi kendi kendimle paylaþtým.. giderek kendimi damla damla biriktirerek, kötü günler için sakladým.. fakat saman adam olmadýðým için henüz zamaným gelmedi.
bir yýl dört mevsim, dört mevsim on iki ay, on iki ay elli iki hafta, elli iki hafta üç yüz altmýþ beþ güne, üç yüz altmýþ beþ gün sekiz bin yedi yüz altmýþ saate tekabül ediyor. üþenmedim yirmi beþ yaþým içindeki bir anýmda bunu hesap ettim. elime ne geçti.. hiç.. "insan ömrü sayýlara vuruldu mu çok umutsuz olunuyor.. en iyisi sözcükler” diye düþündüm.. “insan ömrü ne uzun ne kýsa.. orta boy ömür yoðurdu ayarýnda” gibi düþündüm... üzüldüm ayran oldum.
günde ortalama sekiz saatten, bir yirmi altý yaþ içinde tam iki bin dokuz yüz yirmi saat (affedersiniz) yan gelip uyudum.. günde yine ortalama sekiz saatten, bir yirmi altý yaþ içinde tam iki bin dokuz yüz yirmi saat (affederim) eþþek gibi çalýþtým, sinirlendim, kýzdým, okudum, yazdým, çizdim ve yalan dünya senden bezdim.
Bu bezdiðim vakitlerde tek kurtuluþ kaynaðým oyunlar oldu. 1992'de Test Drive 4 ile baþlayan maceram buralara kadar geldi . Daha çok bilgi edinebilmek ve bildiklerimi paylaþmak için taze bir ortam olduðunu düþünüyorum . Herkese merhaba .
Oyunda 59. seviyedeyim 1700'lük kupamý 900 lere indirmiþ durumdayým ilk fýrsatýmda köyümün resmlerini paylaþacaðým .
Saygýlar
